ΤΟΠΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

Η θεραπεία της τριχόπτωσης γίνεται με τοπικά σκευάσματα που περιέχουν μινοξιδίλη, ένα φάρμακο που αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως αντιυπερτασικό και είχε ως παρενέργεια την υπερτρίχωση. Στη συνέχεια παρασκευάστηκε για τοπική χρήση κι έχει πολύ καλά αποτελέσματα στην ανδρογεννητικού τύπου αλωπεκία με συνεχή χρήση. Δρα αυξάνοντας την αγγείωση και κατά συνέπεια τη θρέψη του τριχικού θυλάκου, παρατείνει την αναγενή φάση τρίχας και μειώνει την τριχόπτωση.

Το δοσολογικό σχήμα περιλαμβάνει 6 ψεκασμούς 2 φορές την ημέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μπορεί να συνδυαστεί με τοπική χρήση κορτικοστεροειδών με στόχο την κατοπολέμηση της φλργμονής που προκαλεί τον εκφυλισμότων τριχοθυλακίων. Τα όποια αποτελέσματα θα τα παρατηρήσουμε 4-6 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας.

Η απότομη διακοπή του φαρμάκου μπορεί να προκαλέσει αντιδραστική τριχόπτωση .

Μία άλλη πρόταση για αντιμετώπιση της ανδρογεννητικού τύπου αλωπεκίας στους άνδρες είναι η από του στόματος χορήγηση φιναστερίδης 0.5-1.0mg/ημερησίως (αναστολέας 5-α ρεδουκτάσης) που δρα μπλοκάροντας ένα ένζυμο που μετατρέπει την τεστοστερόνη σε τέτοια μορφή που να μπορεί να εισέλθει στο εσωτερικό των κυττάρων.

Μπορεί να συνδυαστεί και με την τοπική χρήση της μινοξιδίλης. Στις ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου συμπεριλαμβάνεται η μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας, γυναικομαστία και μείωση του όγκου του σπέρματος. Για τις γυναίκες που πάσχουν από ανδρογεννητικού τύπου αλωπεκία μπορεί να χορηγηθεί τοπική χρήση μινοξιδίλης 2%, ενώ σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες μπορεί να χορηγηθεί και τοπικό σκεύασμα που περιέχει οιστραδιόλη. Στην συστηματική θεραπεία περιλαμβάνεται η χρήση αντισυλληπτικών και αντιανδρογόνων.

Υπάρχουν και αλωπεκίες όπως η γυροειδής όπου χάνονται μαλλιά από συγκεκριμένα σημεία του τριχωτού αφήνοντας αποψιλωμένες περιοχές ωοειδούς ή στρογγυλού σχήματος. Σε ποσοστό άνω του 80% υπάρχει αυτόματη επανέκφυση, ενώ η αγωγή περιλαμβάνει κορτιζονούχες λοσιόν ή και ενδοβλαβικές ενέσεις κορτιζόνης προκειμένου να σταματήσει η επέκταση της αλωπεκίας.Οι πρώτες τρίχες που θα ξαναβγούν είναι λεπτές και ξανθές ή λευκές και στη συνέχεια επαναχρωματίζονται. Σπανίως και σε σοβαρές περιπτώσεις χρειάζεται αγωγή με κορτιζόνη από το στόμα ή και ανοσοκατασταλτική αγωγή (π.χ. κυκλοσπορίνη). Κάποιες μορφές αλωπεκιών όπως είναι οι ουλωτικές καταλείπουν μόνιμη αλωπεκία, δηλαδή δεν ξαναβγαίνουν τρίχες στις πάσχουσες περιοχές (π.χ. δισκοειδής λύκος, θυλακικός λειχήνας) κι έχει μεγάλη σημασία η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία για αναχαιτιστεί η εξέλιξη της πάθησης.